Titel artikel: Wie een chique auto nodig had, moest bij hem zijn: de frauderende magistraat Dominique Renotte (54) en zijn voorliefde voor oldtimers
Samenvatting uitspraak: Het artikel gaat over een koppel magistraten, Dominique Renotte en zijn partner, die door het hof van beroep veroordeeld zijn voor fraude. Klaagster is de partner van Renotte en kreeg als mededader een celstraf van vier maanden met uitstel, onder meer voor het witwassen van opbrengsten uit strafbare feiten, fraude met inkomstenbelastingen en btw-fraude. De vervolging en veroordeling van een magistratenkoppel voor zulke feiten is van gewichtig maatschappelijk belang. Gezien die context is de vermelding van de voornaam, de eerste letter van de familienaam en de woonplaats van klaagster, met inbegrip van haar functie als jeugdrechter in Limburg, geoorloofd en strookt dit met de richtlijn bij artikel 23 van de Code over identificatie in gerechtelijke context. Er is ook geen sprake van een inbreuk op de menselijke waardigheid.
Aangezien de berichtgeving gebaseerd is op het arrest van het hof van beroep, is het principe van wederhoor niet van toepassing. De richtlijn bij artikel 20 over wederhoor bepaalt dat er bij berichtgeving op basis van officiële communicatie van gerechtelijke instanties, zoals een arrest van het hof van beroep, geen sprake is van beschuldigingen die nopen tot wederhoor.
De klacht is op die punten ongegrond.
Klaagster wijst op meerdere passages uit het artikel die niet waarheidsgetrouw zouden zijn.
Het verhaal over de spin voor de alarmsensor dat leidde tot het politiebezoek en het uitkomen van de domiciliefraude, staat in het arrest. Dat is waarheidsgetrouw.
De passage waarin klaagster facturen op haar naam had laten zetten, is niet waarheidsgetrouw. Hoewel klaagster volgens het arrest wel degelijk meewerkte aan de fraude, is het niet zo dat ze actief facturen op haar naam liet zetten, zoals in het artikel staat. Er waren wel facturen op haar naam, maar die zijn volgens het arrest vervalst.
Daarnaast zijn meerdere zinnen onzorgvuldig geformuleerd, bijvoorbeeld over de domiciliefraude. In het artikel staat letterlijk: “Het gewiekste koppel (…) sjoemelde ook met onderhoudsuitkeringen. (…) . Hij [Renotte] betaalde jaarlijks 6.000 euro onderhoudsgeld aan zijn partner.” Maar zoals blijkt uit het arrest is klaagster noch vervolgd, noch veroordeeld voor die fraude, dus het klopt niet dat het koppel met onderhoudsuitkeringen sjoemelde. Renotte heeft ook maar één jaar een bedrag van 6.000 euro betaald voor de voordelige belastingaftrek, andere jaren waren het lagere bedragen volgens het arrest. Bovendien spreekt het artikel meermaals van “echtgenote” over klaagster, terwijl ze aannemelijk maakt dat ze nooit getrouwd is met Renotte.
De geest van het artikel stemt overeen met het arrest dat geveld is, maar wat bovenstaande punten betreft is het niet waarheidsgetrouw. Daardoor zijn er ongegronde verdachtmakingen en beschuldigingen ten aanzien van klaagster ingeslopen. Dat strookt niet met artikel 1 en artikel 25 van de Code.
Ten slotte erkent HLN.be zelf dat er een fout stond op het einde van het artikel. Het proces hervatte op 17 september 2025 alleen tegen Renotte, niet tegen klaagster. HLN.be heeft die fout meteen verwijderd toen ze de klacht kreeg, maar dat neemt de initiële fout niet weg.
De klacht is op die specifieke punten gegrond.